Mars’a yolculuk bir ‘hayal’

New York Sun gazetesinin 13 Nisan 1844 günü yayınladığı bir haber büyük ses getirdi. ‘Müthiş Haber’ başlıklı haber, insan soyunun ezeli ‘’uzun mesafelere ulaşım’’ sorununun çözüldüğünü müjdeliyordu: ‘Hava’ da tıpkı okyanus ve kara gibi bilim tarafından alt edildi. Ve böylece artık onlar gibi bir ulaşım yolu olacak. Atlantik Okyanusu, gaz dolu bir balonla 3 günde geçildi’’.

Norfolk’tan ‘ekspres’ geldiği belirtilen habere göre, aralarında ünlü ‘aeronaut’ Monck Mason’un da olduğu 8 kişi, balon tarzı bir araçla karadan karaya Atlantik Okyanusu’nu 75 saatte geçmişlerdi.

Haber tam bir bomba etkisi yaptı. Gazete kısa sürede yok sattı. Öyle ki gazete binasının etrafı gazetenin bir nüshasını almak için çırpınan insanlarla kuşatılmıştı. Haberi yazan muhabir bu manzarayı sonradan, ‘hayatım boyunca bir gazete nüshasına sahip olabilmenin o günkü kadar önemli olduğunu görmedim’ diye aktaracaktı. Bütün New York ve çevresi bu haberden başka bir şey konuşmuyordu. Ta ki 15 Nisan 1844 sabahı, Sun gazetesi, gerçeği paylaşıncaya kadar: Haber tamamıyla uydurmaydı. NY Sun gazetesi, düzeltme notunu şu cümleyle bitirmişti: ‘Kati surette böyle bir projeyi mümkün görmüyoruz’’.

'Uzayda hayat var!'

Soluk Mavi Nokta

Yaklaşık yarım yüzyıl önce, uzayın başka köşelerinde yaşam aramaya meraklı genç radyo astronomu Frank Drake, West Virginia eyaletindeki özel bir toplantıda kara tahtanın başına geçip, insanın ‘evren’de ne kadar yalnız olduğunu hesaplayan bir formülü yazmaya başladı. Bir düzine bilim insanından oluşan oldukça seçkin bir topluluktu bu... Aralarında o günlerde Cornell Üniversitesi’nin henüz pek tanınmayan astronomu Carl Sagan, o toplantı devam ederken Nobel kimya ödülünü kazanacağını öğrenen biyokimyacı Melvin Calvin ve yunus balığı uzmanı John Lilly gibi isimler vardır. ‘Yunus balığı ne iş?’ diyeceksiniz. Bu yarı gizli özel grubun adı ‘Yunus Topluluğu’ydu. 

Drake Formülü olarak bilim tarihine geçecek hesaplamaya göre sadece galaksimizde bir kaç yüzden – milyarlarcasına kadar başka uygarlıklar olabilirdi. 1961’deki bu toplantıdan beri uzay araçları, Güneş sistemimizdeki bütün büyük gök cisimlerini yakından inceleme şansı buldu. Radyo astronomları binden fazla yıldızın yörüngesini taradı. Atmosferin dışına yerleştirdiğimiz Hubble gibi dev teleskoplarla evrenin derinliklerinin fotoğraflarını çekebildik. Peki sonuç?